Υστατη έκκληση για την απόσυρση της διάταξης στο νομοσχέδιο των δημοσίων συμβάσεων -άρθρο 219- με το οποίο ανοίγεται «παράθυρο» για αναπτυξιακά έργα σε προστατευόμενες περιοχές Natura, απευθύνουν κόμματα, περιβαλλοντικές οργανώσεις και πολίτες.

Περισσότεροι από 30.000 πολίτες συνυπογράφουν το αίτημα 30 και πλέον περιβαλλοντικών οργανώσεων -στις οποίες προστέθηκε εσχάτως και η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία- να παρέμβει έστω και την ύστατη στιγμή ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, προκειμένου να αποσυρθεί το επίμαχο άρθρο.

Εαν ψηφιστεί ως έχει το άρθρο 219, ο σχεδιασμός για τις προστατευόμενες περιοχές κινδυνεύει να εκχωρηθεί από το καθ’ ύλην αρμόδιο υπουργείο Περιβάλλοντος στο υπουργείο Ανάπτυξης, ανοίγοντας ουσιαστικό τον δρόμο σε αποσπασματική προστασία τμημάτων περιοχών Natura 2000 με γνώμονα επενδυτικά σχέδια

Στο άρθρο προβλέπεται ότι κατά τον σχεδιασμό «ήπιων αναπτυξιακών έργων δημοσίου ενδιαφέροντος» -χωρίς ωστόσο να ορίζεται επακριβώς ποια είναι αυτά- εντός μίας προστατευόμενης περιοχής μπορεί, να οριστεί μία υπο-περιοχή προστασίας, ανεξάρτητα από τον σχεδιασμό για το σύνολο της περιοχής.

Για τον ορισμό της υπο-περιοχής εκπονείται ειδική περιβαλλοντική μελέτη από τον επενδυτή, ενώ απαιτείται η έκδοση προεδρικού διατάγματος. Ωστόσο, ακόμη δεν έχουν ολοκληρωθεί οι ειδικές περιβαλλοντικές μελέτες (ΕΠΜ) από το υπουργείο Περιαβάλλοντος ώστε να εκδοθούν τα προεδρικά διατάγματα για όλες τις περιοχές Natura 2000 της χώρας.

Για την απόσυρση του άρθρου 219 του νομοσχεδίου του υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων εκδόθηκε ανακοίνωση και από το κεντρικό επιστημονικό γνωμοδοτικό όργανο του κράτους για τη βιοποικιλότητα, την Επιτροπή 2000 .

Οπως υπογραμμίζεται στις ανακοινώσεις των περιβαλλοντικών οργανώσεων, το εν λόγω άρθρο:

-Είναι αντίθετο με το άρθρο 6 παρ. 1 της Οδηγίας 92/43/ΕΟΚ το οποίο απαιτεί τη λήψη μέτρων διατήρησης που ανταποκρίνονται στις οικολογικές απαιτήσεις των προστατευόμενων οικοτόπων και ειδών. Ο καθορισμός «υπο-περιοχών προστασίας» και του «προστατευτικού» τους καθεστώτος με βάση την υλοποίηση αναπτυξιακών έργων, και όχι με οικολογικά κριτήρια, είναι σαφώς αντίθετος στην Οδηγία. Με τη διαδικασία που εισάγει το άρθρο 219 του νομοσχεδίου, επενδυτικά σχέδια και συμφέροντα στην ουσία θα υπαγορεύουν το καθεστώς της «υπο-περιοχής»!

-Ερχεται σε αντίθεση με τον ορθολογικό τρόπο σχεδιασμού μιας προστατευόμενης περιοχής, ο οποίος πρέπει να γίνεται με αποκλειστικό κριτήριο τη διατήρηση των πολύτιμων, σπάνιων ή απειλούμενων στοιχείων της φύσης.

-Δημιουργεί ad hoc καθεστώτα σε «υπο-περιοχές» οδηγώντας στον κατακερματισμό των περιοχών του δικτύου Natura 2000 και σε αποσπασματική προστασία τους

-Αγνοεί επιδεικτικά το γεγονός ότι η Ελλάδα εδώ και χρόνια παραβιάζει το άρθρο 6 της Οδηγίας 92/43/ΕΟΚ για τους οικοτόπους, γεγονός για το οποίο έχει καταδικαστεί η χώρα μας από το Δικαστήριο της ΕΕ.

-Υποβαθμίζει το έργο των ειδικών περιβαλλοντικών μελετών, σχεδίων διαχείρισης και προεδρικών διαταγμάτων που βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη για όλες τις περιοχές Natura της χώρας, υπό την εποπτεία του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με ευρωπαϊκή συγχρηματοδότηση.

-Αυξάνει το διοικητικό βάρος καθώς επιβαρύνει τις αρμόδιες υπηρεσίες με μία παράλληλη διαδικασία έγκρισης μελετών.

– Εισάγει μια εξαιρετικά επικίνδυνη παράκαμψη της πολεοδομικής νομοθεσίας, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί ακόμα και με τον πρόσφατο νόμο 4759/2020 που ψηφίστηκε από την κυβέρνηση τον Δεκέμβριο του 2020. Σύμφωνα με αυτόν τον νόμο, τα ειδικά καθεστώτα προστασίας, όπως αυτά των προστατευόμενων περιοχών, έχουν προφανώς προτεραιότητα και ενσωματώνονται στα πολεοδομικά σχέδια, όχι το αντίστροφο. Η πρόβλεψη ότι τα ειδικά πολεοδομικά σχέδια θα διαμορφώνουν τα μέτρα προστασίας των περιοχών Natura αποτελεί ΚΑΤΑΦΟΡΗ ΚΑΤΑΣΤΡΑΤΗΓΗΣΗ του προστατευτικού καθεστώτος των πυρήνων βιοποικιλότητας της χώρας.

Στο πλαίσιο αυτό καλείται κυβέρνηση -με ευθύνη που πλέον, προφανέστατα, βαραίνει τον ίδιο τον Πρωθυπουργό, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται- να σταματήσει να αντιμετωπίζει ως οικόπεδο προς οικοδόμηση τον φυσικό πλούτο της χώρας και να ανταποκριθεί στις εθνικές μας υποχρεώσεις έναντι του ενωσιακού δικαίου για προστασία της πολύτιμης βιοποικιλότητας.