Ο πόλεμος για τον "μαύρο χρυσό" της Λιβύης

119

Πριν από δύο εβδομάδες, οι Τούρκοι πανηγύριζαν τη νίκη τους στη Λιβύη αφού ο στρατάρχης Χαλίφα Χαφτάρ έχασε εδάφη μέσα και κοντά στην Τρίπολη και η Εθνική Εταιρεία Πετρελαίου (NOC) προχώρησε στην επανεκκίνηση της πετρελαϊκής παραγωγής σε δύο τεράστιες πηγές, τη Sharara και την El Feel. Ωστόσο, ήταν μια νίκη που διήρκεσε μία ημέρα, με τον Χαφτάρ να ανταπαντά αποκτώντας τον έλεγχο των στρατιωτικών δυνάμεων που προστατεύουν τις πετρελαιοπηγές. Πρόκειται για το στρατιωτικό σώμα PFG, το οποίο πληρώνεται από το λιβυκό κράτος και έχει οριστεί από αυτό για να προστατεύει τις πετρελαιοπηγές.

Η παραγωγή στην πηγή Sharara ξεκίνησε την Κυριακή, 7 Ιουνίου, ενώ η παραγωγή στην El Feel την επομένη. Η El Feel, η οποία έχει υποστεί μεγάλες ζημιές εξαιτίας της μακροχρόνιας διακοπής στη λειτουργία της, ξεκίνησε με μόλις 12.000 βαρέλια την ημέρα, και υποτίθεται ότι θα επέστρεφε σε κανονική παραγωγή σε 14 ημέρες. Στις 8 Ιουνίου, όμως, οι πετρελαιοπηγές δέχτηκαν επιθέσεις και η παραγωγή σταμάτησε ξανά στις 9 Ιουνίου, με τη NOC να κηρύττει τη διακοπή των εξαγωγών πετρελαίου από τη Sharara. Αυτή η εξέλιξη ανακούφισε τον ΟΠΕΚ αλλά και την ίδια τη Λιβύη.

Με απλά λόγια, η Τουρκία βιάστηκε να ανοίξει σαμπάνιες. Οι Τούρκοι και ο GNA, ο στρατός τής διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Τρίπολης, μπορεί να εξώθησαν τις δυνάμεις του Χαφτάρ από θέσεις-κλειδιά για τον έλεγχο της πρωτεύουσας, αναλαμβάνοντας ξανά τον έλεγχο της δυτικής Λιβύης, αλλά θα συγκρουστούν στον τοίχο αν πιέσουν περισσότερο την κατάσταση.

Έχοντας αποτύχει να πάρει τον έλεγχο της Τρίπολης, η μόνη διαπραγματευτική δύναμη του Χαφτάρ πλέον είναι ο έλεγχος των πετρελαιοπηγών και των εξαγωγών του πετρελαίου. Τώρα, αυτό το πλεονέκτημα που διαθέτει είναι ακόμη πιο ισχυρό, και δεν πρόκειται να αποκατασταθεί η παραγωγή εάν δεν βρεθεί σύντομα μια διπλωματική λύση. Ή έως ότου αντικατασταθεί ο Χαφτάρ.

Αφού ο Χαφτάρ έχασε τον έλεγχο της δυτικής Λιβύης, μια στρατιωτική λύση προβάλλει ως λιγότερο πιθανή. Και αυτό ακριβώς σκέφτονται οι σύμμαχοι του Χαφτάρ. Είτε λοιπόν 1) θα τον υποστηρίξουν στρατιωτικά για να ξεκινήσει την αντεπίθεση, 2) ή θα τον πείσουν να διαπραγματευτεί, 3) ή θα βρουν έναν νέο συνεργάτη στα ανατολικά της χώρας.

Εάν και πολλοί ήταν αισιόδοξοι πως μια εκεχειρία θα επέτρεπε την επανέναρξη της παραγωγής του πετρελαίου, ο GNA δεν συμφωνεί. Η εκεχειρία ήταν ιδέα της Αιγύπτου και ο συγκεκριμένος οδικός χάρτης που προωθείται από τη Ρωσία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα σχεδιάζει τη σύσταση εκλεγένου πολιτικού συμβουλίου, τη διάλυση των παραστρατιωτικών ομάδων και την αποχώρηση ξένων δυνάμεων. Ο GNA αισθάνεται λοιπόν πως τώρα έχει το πάνω χέρι και πως δεν χρειάζεται να διαπραγματευτεί. Πιστεύει πως ο Χαφτάρ έχει αποδυναμωεί πάρα πολύ – και γι’ αυτό διεκόπη απότομα η πετρελαϊκή παραγωγή.

Πηγή: oilprice.com